شهر بندرعباس مركز استان هرمزگان است. اين شهر يكى از مهمترين مراكز استراتژيكى و تجارى ايران در جوار خليجفارس و درياى عمان است. بارانداز شهيد رجايى، اسكله عظيمى است كه بخش وسيعى از مبادله كالاهاى تجارى بين ايران و ديگر كشورها از طريق آن صورت مى گيرد. بندرعباس از طريق راههاى دريايى، راهآهن، جادههاى ترانزيتى درجه يك و از طريق هوا به كليه مناطق داخلى و ديگر كشورهاى جهان مرتبط است.
بندرعباس که تا زمان شاهعباس صفوی مستعمرهی پرتقال بوده و بندر گمبرون نامیده میشده، شهریست که بخاطر موقعیت ژئوپولتیکی خاص خود و بدلیل قرار داشتن در کنار تنگهی هرمز، بعنوان تنها راه دسترسی ایران و کشورهای حاشیهی خلیجفارس به آبهای آزاد و گلوگاه نفتی، از اهمیت نظامی و اقتصادی زیادی برخوردار است. برای همین عجیب نیست وقتی که شما بهترین نقاط و امکانات شهر را دراختیار نهادهای دولتی و نیروهای نظامی (نیروهای دریایی و هوایی) ببینید و در بسیاری از مناطق بومینشین، بیداد فقر و نبود امکانات را مشاهده می کنید.
گرمای شدید هوا در بیشتر ماههای سال هم مزید میشود تا زندگی در این شهر سختتر شود. به طوری که در فصول گرم، راه رفتن در فضای باز و نشستن در اتاق بدون کولر گازی (کولر آبی به دلیل شرجی بودن هوا در اغلب مناطق بندری غیر قابل استفاده است.) کاری طاقتفرسا و عذابی الیم است!
با اینهمه هوای نسبتا معتدل بندرعباس در بهار ـ و بویژه ایام ابتدایی آن ـ میتواند انتخاب و تجربهای خوب برای سفرهای نوروزی باشد. دیدن دریا و قایقسواری روی خلیجفارس، نخلهای زیبایی که سراسر شهر را پر کردهاند، سفری کوتاه با لنج به قشم و یک خرید دلچسب و از همه مهتر مردم خونگرم و صمیمی بندر، میتوانند خاطرههای فراموش ناشدنی برای شما بیافرینند.
استان هرمزگان شهرها و جزاير مهم ديگرى دارد همانند : بندر لنگه ، بندركنگ ، حاجى آباد ، جاسك ـ ميناب ـ جزر قشم ـ كيش و لافت .....
بد نيست درون وبلاگ شما را به سفرى تا شهرستان ميناب ببرم ...
ميناب ازشهرستانهاى سرسبز ، آباد و با رونق ترین استان و دومين شهر بعد از بندرعباس است.
رودخانه پرآب و شيرين ميناب ، علاوه بر آبيارى نخلستانها و مزارع ،آب شرب شهر بندرعباس را نيز تأمين مى كند . فاصله ميناب تا بندرعباس 104 كيلومتر است . قلعه هزاره ، باغات انبه ،سد استقلال از جاذبه هاى ديدنى ميناب هستند .پنجشنبه بازار كه محل فروش صنايع ديدنى ميناب است از رونق خاصى برخوردار مى باشد.
میناب علاوه بر اب فراوانی که دارد مردم توانستند با زحمات زیاد مناطق خشک و بیابانی این شهر را تبدیل به باغهای سبز ودرختان نخل و انبه پرثمره ای کنند.
صنايع دستى و سوغاتى ها ميناب :
خوس (خوص) دوزى كه بافتن با برگ درخت خرما مى باشد، گلابتون دوزي، سفال گرى
چادر شب بافى ،سوزن دوزى، سبد بافى و حصير بافى، قالى بافى و صنايع دستي دريايى .
تاريخ ميناب با تاريخ شهر هرمز باستانى درآميخته است. در حال حاضر خرابههاي اين شهر در نزديكي شهر ميناب قرار دارد و در واقع اين شهر جاي آن را گرفته است. در سال 326 قبل از ميلاد، اسكندر مقدوني درياسالار خود ـ نثارخوس (نئارك) – را از طريق مصب سند رهسپار خليج فارس كرد. وى پس از عبور از سواحل مكران به دهانه رودخانه «آدميس» در نزديكي شهر هرمز رسيد و مورد استقبال اهالي شهر قرار گرفت و چندين روز در اين شهر اقامت كرد. در سالهاى 1804 ـ 1793 ميلادى سلطان عمان ـ سلطان ابن احمد ـ با حمايت انگليسىها، حاكميت خود را در گواتر به ناصرخان ـ حاكم آن ناحيه ـ تحميل كرد و نفوذ خود را در سواحل مكران گسترش داد و بدينسان سواحل درياى عمان نيز به دست وى افتاد. وى در رويارويى با ايران احتياط مى كرد؛ اما سعى كرد تا اداره بندر عباس و ميناب را نيز به دست آورد. در اين ايام، آقا محمدخان قاجار به دليل درگيرى هاى داخلى فرصت نكرده بود تا قدرت خود را در جنوب كشور تحكيم نمايد. بدين لحاظ جزاير قشم و هرمز تحت كنترل حكومت عمان قرار داشت. در سال 1852 با توافق دولت ايران و عمان عهدنامهاى تنظيم شد كه طى آن، اراضى سواحل و جزيرههاى ايران و شهر ميناب مجدداً به ماليكت ايران درآمد.
در اخیر جای تشکر دارم از دوست خوبم دخت هرمزگانی عزیز که در تمام مراحل مرا یاری نموده وبا کمک فراون ایشان توانستم مطالب خود را اینجا درج نمایم .
