دِلُـم تنِگـن دِلُـم تنِگـن خدایــا ...
دلُـم بیزار اَ نیرَنگـن خدایــا ...
چه بـو عشقُنِ شیرین جَوُنی
چه بـو عطِر صفا و مِهربوُنی
کُـجارَه چشمونِ شادِ نگـارُم
که بؤن اَستَه وا برخی روزگارُم
نِتـا بیـچه بُپُرسه حالی از مه
جدا بودِن خدایــا سالی از مه
چه سنگینن غمِ دوری خدایــا
...غمین بودُم اَمَهجوری خدایــا
...شوئو روزُم سیاه بودِن از اُن رو
که یـار مهربؤن نامِهربؤن بـو
دل و دِلبر جدا از هم چه سختِن
چه زنجیری ٬ چه تقیری چه بَختن
دلُـم تَنگِـن دلُـم تَنگِـن خدایــا ...
دلـم طبلی بَد آهنگِـن خدایــا ...
( علی رضایی شریف )
" پ . ن: ممنـون از دوستان عزیزی که طی این مدت گذشته همراهم بودند و گه گاهی به من سر میزید ... امیدوارم با مطالب بعدی بتونم آپ خوبی داشته باشم
"
+ نوشته شده توسط سمیره در 87/03/04 و ساعت
1 |
